De hoofdzaal met koepelplafond, kroonluchters en ruimte voor de davul-zurna intocht.
De aparte bruidskamer waar de bruid zich voorbereidt.
Het koffiestation waar gasten tijdens de avond Turkse koffie geserveerd krijgen.
De gebedsruimte met wudu-faciliteiten, direct naast de grote zaal.
“De davul-zurna kon echt tot in de zaal spelen bij de intocht van mijn broer en schoonzus, dat hadden we bij geen andere locatie in Breda kunnen doen zonder dat het geluid werd afgekapt bij de deur.”
“Wij hadden 340 gasten verdeeld over de grote zaal, en de halay-lijn kon gewoon drie keer rond zonder dat iemand tegen een tafel botste. Emre Kaya reageerde binnen een dag op elke vraag die we stelden.”
“De Gelin Odası was precies wat ik nodig had, een eigen ruimte om me met mijn moeder en zussen klaar te maken zonder dat gasten binnenliepen. Rustig, met een grote spiegel en genoeg stopcontacten voor de föhns.”
“Als oom van de bruidegom let ik altijd op de gebedsruimte, en die van Paleis Osmanli is een echte ruimte met wudu-voorziening, niet een uitgeruimd hoekje. Dat gaf mijn ouders rust op de avond zelf.”
“Het Turkse koffiehoek was een klein detail maar iedereen praatte erover. Mijn tantes bleven er de hele avond bij staan kletsen tussen de dansen door.”
“De volledig alcoholvrije zaaloptie naast de reguliere bar loste een discussie in onze familie in één keer op. Mijn schoonvader dronk zijn Turkse koffie, mijn neven hun cola, iedereen tevreden.”