De overdekte salon beneden dek, ingericht voor het diner.
Het open dek voor de ceremonie en het uitzicht over het water.
De opwarmkeuken aan boord, waar de catering wordt afgewerkt.
Het uitzicht tijdens de twee en een half uur varen door de haven.
“We hebben op het open dek ja gezegd terwijl we langs de Wolwevershaven voeren. Die tweeënhalf uur varen ging veel te snel voorbij. Daarna afgemeerd en beneden in de salon gegeten met vijftig gasten.”
“Joop is een schipper van de oude stempel en dat merk je: hij had de vaarroute zo gekozen dat we precies bij zonsondergang bij de mooiste bocht waren. Dat vertel je nog jaren later na.”
“Belangrijk: de boot is niet rolstoeltoegankelijk en er zijn steile trappen naar de salon. Mijn oma is uiteindelijk boven gebleven met een paar neven. Wisten we vooraf, maar houd er echt rekening mee.”
“Zestig gasten is het maximum en wij zaten daar precies aan. Aan ronde tafels van acht paste het net, maar reken niet op veel loopruimte. Onze eigen cateraar kon in de opwarmkeuken uit de voeten.”